ถ่ายภาพสุดอลังการได้ที่วอลมาร์ท
ขอแนะนำคุณนักเดินทางข้ามเวลา หนุ่มที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จจากบ้านกับเจน ฟอนดา และเพิ่งออกมาจากเครื่องย้อนเวลาที่พาเขาไปสู่ยุค 80 อันแสนวิเศษ หนุ่มคนนี้ไม่ได้แค่มาทำธุระ แต่เขากำลังปลดปล่อยจินตนาการการออกกำลังกายแบบเรโทรสุดขีด ลุคของเขาเป็นการยกย่องยุคของเลกกิ้งและเทป VHS ครบครันด้วยผ้าคาดหัวสุดคลาสสิกเพื่อคงความรู้สึกคิดถึงวันวาน กางเกงยีนส์ขาสั้นเพื่อความคล่องตัว และเสื้อโปโลสีชมพูสะท้อนแสงที่เปล่งประกายเจิดจรัสนี่เป็นเพียงอีกวันหนึ่งในวอลมาร์ทใช่ไหม? อาจจะใช่ แต่ในโลกแห่งแฟชั่น ชุดของมิสเตอร์นักเดินทางข้ามเวลาไม่ใช่แค่เรื่องแปลก แต่เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงสไตล์มากกว่า เสื้อโปโลสีชมพูสะท้อนแสงของเขาแทบจะเปล่งพลังแห่งยุค 80 ออกมา ทำให้ชั้นวางซีเรียลและอาหารกระป๋องรอบข้างดูจืดชืดไปเลยเมื่อเทียบกัน กางเกงยีนส์ขาสั้นเพิ่มความขบถเล็กน้อย เผยให้เห็นเรียวขาที่ออกกำลังกายมาอย่างดี ในขณะที่ผ้าคาดหัวทำให้เขาดูพร้อมที่จะโชว์ท่าแอโรบิกได้ทุกเมื่อ เขาไม่ได้แค่ซื้อของชำ แต่เขากำลังนำคลาสแอโรบิกมาไว้ที่ช่องทางเดินที่ 7!
ภายใต้สายตาที่จับจ้องตลอดเวลาของกล้องวงจรปิดของวอลมาร์ท คุณพ่อคนหนึ่งฉวยโอกาสแสดงความเป็นพ่ออย่างสุดเหวี่ยง ด้วยท่าอุ้มสุดอลังการที่ชวนให้นึกถึงฉากสำคัญของซิมบ้าในเรื่องเดอะไลออนคิง เขายกทารกน้อยที่กำลังไม่ทันตั้งตัวขึ้นไปในอากาศ เปลี่ยนการไปซื้อของธรรมดาๆ ให้กลายเป็นรายการเรียลลิตี้ทีวีขนาดเล็ก สีหน้าของทารกที่เบิกตาโตด้วยความตื่นเต้นปนตกใจและสงสัยว่า “พ่อคะ พ่อทำอะไรเนี่ย?!” นั้นน่ารักและน่าขบขันอย่างบอกไม่ถูก ทำให้ฉากนี้ดูสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นนี่คือ "โมเมนต์โคดัก" ยุคใหม่ ที่ไม่ได้ถูกบันทึกด้วยกล้องของครอบครัว แต่ด้วยระบบกล้องวงจรปิดของห้าง ทำให้คู่หูสุดฮาคู่นี้กลายเป็นดาราประจำวันของวอลมาร์ทไปโดยปริยาย คุณพ่อคุณแม่ถูกจับภาพได้ขณะกำลังทำกิจกรรมสุดฮา กลายเป็นดาราในภาพที่ดูดีที่สุดโดยไม่ตั้งใจ—และแอบน่าอายเล็กน้อย—ซึ่งจะถูกนำมาฉายซ้ำบนจอภาพรักษาความปลอดภัยพร้อมกับเสียงหัวเราะจากพนักงาน ในบรรดาเรื่องราวสุดฮาของครอบครัวมากมาย นี่คือหนึ่งในโมเมนต์ที่น่าจดจำ!
ท่ามกลางความวุ่นวายโกลาหลของซูเปอร์มาร์เก็ต หญิงคนหนึ่งกำลังทรงตัวอย่างไม่มั่นคงบนรองเท้าส้นสูงที่เรียกได้ว่า "หอคอยทรมานเท้า" ส้นสูงเสียดฟ้าจนดูเหมาะสมกับเวทีแฟชั่นมากกว่าการไปซื้อของชำ แต่ละก้าวดูเหมือนการเต้นรำที่อ่อนช้อย เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นกระเบื้องดังลั่น ราวกับกำลังทรงตัวอยู่บนกองก้อนกรวด ทนทุกข์ทรมานกับสิ่งที่คงรู้สึกเหมือนเป็นการทรมานตัวเองอย่างมีสไตล์เธอกำลังพยายามเข็นรถเข็นช้อปปิ้งอย่างทุลักทุเล เป็นภาพที่ดูตลกขบขันผสมผสานระหว่างความสง่างามและความเกือบจะหายนะ ภาพรวมทั้งหมดดูเหมือนการแสดงสดแบบไม่ทันตั้งตัว เหมือนบัลเลต์การซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตบนไม้ค้ำยัน ทุกการโยกเยกทำให้ผู้ชม (หรือก็คือผู้ซื้อคนอื่นๆ) ลุ้นระทึกอยู่ตลอดเวลา มันสนุกกว่าอะไรก็ตามที่คุณจะเห็นในซิตคอมเสียอีก พิสูจน์ให้เห็นว่าบางครั้ง รายการที่สนุกที่สุดไม่ได้เกิดขึ้นในทีวี แต่เกิดขึ้นในช่องทางเดินรถหมายเลขสี่ต่างหาก!
โฆษณา
โฆษณา


